Interpunkcja w dedykacji

Kilka dni temu napisała do nas pani Agnieszka:

Witam
Bardzo proszę o odpowiedź, czy w poniższym „hurtowym” podziękowaniu przecinki zostały dobrze postawione:

Bardzo dziękuję:
Mojej kochanej przyjaciółce, Teresce Kowalskiej [nazwisko zostało zmienione – JD], za wspaniałe rady
Mojej mamie, za to że zawsze przy mnie była (czy: mojej mamie za to, że zawsze przy mnie była?)
Mojemu tacie i Zosi, za ich wsparcie
Dziękuję wam, że polubiliście moich bohaterów tak samo, jak ja!

Czy te pojedyncze podziękowania rozdzielić przecinkami?

Dodam, że to ma być podziękowanie/dedykacja na stronie przedtytułowej w książce.

Szanowna Pani,

zacznę od sprawy ostatniej. Tak, rzeczywiście wypadałoby postawić przecinki na końcu poszczególnych fragmentów. Będzie to na pewno poprawne. Pewnie gdyby Pani zostawiła, jak jest, to przestępstwa by nie było, bo jednak podziękowanie to trochę jak poezja – autor może pozwolić sobie na trochę więcej interpunkcyjnej samowoli w miejscach, które mają odniesienia do grafiki. Radziłbym jednak przecinki postawić.

Proponuję również zdecydowanie zmienić akcenty, które stosuje Pani poprzez stawianie wielkiej litery. W dedykacji nie trzeba podkreślać początku strofy, zwłaszcza że tutaj brzmi to dość zabawnie w tym sensie, że zwraca Pani uwagę na siebie, pisząc Mojej, Mojemu wielką literą, a same określenia osób – małą. Proponuję napisać raczej:
mojej kochanej Przyjaciółce…
mojej Mamie…
mojemu Tacie i Zosi…

Jeśli chodzi o przecinki w środku poszczególnych wersów, to jest ich zdecydowanie zbyt dużo. Na pewno trzeba skasować wszystkie przecinki przed informacjami, za co Pani dziękuje. W pierwszym wersie przecinek przed Teresce Kowalskiej może stać tylko wówczas, jeśli Pani intencją jest zasugerowanie, że w zasadzie godność przyjaciółki ma jedynie charakter wtrącenia i nie jest szczególnie istotna. Jeśli jednak mamy traktować jako całość określenie Przyjaciółka Tereska Kowalska, przecinki należy koniecznie skasować.

W trzeciej linijce przecinek trzeba przesunąć za wyrażenie za to. Podrzędność w tym wypadku zaczyna się dopiero od spójnika że. Wyraz to występuje tutaj w funkcji zaimka wskazującego, a zaimek od następującego po nim że musimy oddzielić przecinkiem.

Jeszcze trzy drobiazgi:

  • ze względów estetyczny proponowałbym skasować dwukropek po wprowadzeniu podziękowań zwrotem Bardzo dziękuję;
  • po za ich wsparcie proszę postawić kropkę;
  • pierwszy i ostatni wers (jako specjalne znaczeniowo) proponuję odsunąć od poprzednich, ustawiając większy odstęp (tutaj na blogu mogę to uczynić jedynie poprzez wstawienie dodatkowej spacji).

Podsumowując, moja propozycja dedykacji wyglądałaby następująco:

Bardzo dziękuję

mojej kochanej Przyjaciółce Teresce Kowalskiej za wspaniałe rady,
mojej Mamie za to, że zawsze przy mnie była,
mojemu Tacie i Zosi za ich wsparcie.

Dziękuję Wam, że polubiliście moich bohaterów tak samo jak ja!

Paweł Pomianek

PS Ostatnia poprawka (Wam od wielkiej litery) dokonana dzięki słusznym uwagom pozostawionym w poniższych komentarzach.

Ten wpis został opublikowany w kategorii Odpowiedzi na pytania i oznaczony tagami , , , . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

7 odpowiedzi na „Interpunkcja w dedykacji

  1. Anna R. pisze:

    Powtórzę wątpliwość Pani Olgi, gdyż ta zasada w tym przypadku wydaje się niewłaściwa. I potwierdza to Poradnia PWN:
    http://so.pwn.pl/zasady.php?id=629799

    • Paweł Pomianek pisze:

      Przyznając Paniom ostatecznie rację i stwierdzając, że rzeczywiście bardziej poprawnie będzie bez przecinka – dokonałem we wpisie zmiany.

      Bardzo dziękuję!

  2. Paweł Pomianek pisze:

    Ad Olga

    Moim zdanie tak samo, jak ja to przykład spójnika skorelowanego (zob. TUTAJ). A jeśli tak – przecinek jest potrzebny.

  3. Paweł Pomianek pisze:

    Widzę, że dwie osoby zauważyły to samo. Oczywiście mają Panie rację. Wam także wielką literą. Bardzo dziękuję za tę uwagę.

    W ostatecznym tekście poprawiam także, żeby ktoś kiedyś trafił na właściwą wersję.

  4. Agnieszka pisze:

    Bardzo dziękuję za tak obszerną i wyczerpującą odpowiedź!

    Mam tylko jeszcze jedno pytanie:
    „Dziękuję wam” jest skierowane do czytelników. Czy nie należałoby także słowo „wam” napisać wielką literą? Mnie się wydaje, że tak.

    Dziękuję i pozdrawiam serdecznie!

  5. Olga pisze:

    „[…]tak samo, jak ja” – moim zdaniem przecinek jest tu zbędny.

  6. Gabriela pisze:

    Ja bym jeszcze „wam” napisała dużą literą. 🙂

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *