Często powtarzany błąd składniowy

Autor książki, którą ostatnio redagowałem, ma zwyczaj powtarzania pewnego dość charakterystycznego (nie tylko dla niego) błędu składniowego. O tej kwestii już kiedyś pisałem, odpowiadając na pytanie Czytelnika, niemniej wygląda na to, że do sprawy warto wracać, bo ów błąd znajduję nawet w oficjalnych tekstach.

Oto przykład zdania z błędną składnią:

Chodzi raczej o ukazanie pokus, jakie towarzyszą szukaniu i dążeniu do samorealizacji.

Już na pierwszy rzut oka, gdy czytamy to zdanie, widzimy, że końcówka jakoś nie brzmi. No bo czego dotyczy szukanie? Nie można przecież powiedzieć towarzyszą szukaniu do samorealizacji. A skoro nie można, to trzeba takie zdanie rozpisać:

Chodzi raczej o ukazanie pokus, jakie towarzyszą szukaniu samorealizacji i dążeniu do niej.

Zapamiętajmy! W takich sytuacjach trzeba wypełnić wymaganie gramatyczne obu wyrazów (tutaj: szukaniu i dążeniu). Jeśli rządzą one innym przypadkiem czy tak jak tutaj przed jednym z wyrazów potrzebny jest przyimek, a przed drugim nie – trzeba zdanie rozpisać. Innego wyjścia – jeśli chcemy zachować dokładny sens zdania – nie ma.

Paweł Pomianek

Ten wpis został opublikowany w kategorii Językowe dylematy i oznaczony tagami . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *