Szanowni Państwo,
Chciałbym zapytać, czy w języku polskim istnieje jednoznaczny, słownikowo poprawny rzeczownik określający kobietę, która:
– pozostaje w związku z jednym mężczyzną,
– zdradza go z innym mężczyzną,
– a ten drugi mężczyzna nie ma stałej partnerki (jest singlem),
– i tym samym kobieta ta nie może być dla niego nazywana „kochanką” (ponieważ to ona zdradza, a on nie – przynajmniej w potocznym rozumieniu słowa „kochanka”).Czy istnieje rzeczownik analogiczny do słowa „kochanka”, który neutralnie opisywałby status takiej kobiety z perspektywy mężczyzny, z którym dochodzi do zdrady? Jeśli nie – czy brak takiego terminu został kiedyś odnotowany lub dyskutowany w literaturze językoznawczej?
Z poważaniem,
Wojciech
Szanowny Panie,
wydaje się, że odnośnie do terminu „kochanka” stosuje Pan zbyt wąską interpretację jego znaczenia. Z kolei Słownik języka polskiego PWN zdaje się iść w tej kwestii za szeroko, definiując kochankę: «kobieta utrzymująca stosunki seksualne z mężczyzną bez zawarcia związku małżeńskiego».
W dzisiejszych czasach stałych związków mężczyzn z kobietami funkcjonujących po prostu bez zawarcia oficjalnego małżeństwa, ale mających wszystkie inne cechy stałego związku, wydaje się to nieadekwatne.
Myślę, że dziś termin „kochanka” należałoby zdefiniować jako: «kobieta utrzymująca stosunki seksualne z mężczyzną, z którym nie jest w stałym związku».
Wydaje się więc, że w kontekście, o który Pan pyta, termin „kochanka” jest jednak jak najbardziej adekwatny. Bardzo młody mężczyzna, który nie jest w stałym związku, też może mieć przecież kochankę, która żyje z innym, a z nim tylko spotyka się w celach wiadomych. Taką kobietę też w polszczyźnie – także potocznie – określa się kochanką.
Ale, wiadomo, język się zmienia. Terminy rozszerzają lub zawężają swoje zakresy i może tak z czasem wydarzyć się i w tym przypadku (zresztą częściowe zawężenie wskazałem już wyżej). Jeśli wg Pańskiego otoczenia ten termin nie jest adekwatny, może stosujecie w tym przypadku inny, bardziej celny, który z czasem wejdzie do polszczyzny oficjalnej. Gdyby tak było, byłbym wdzięczny za podzielenie się takim określeniem lub określeniami.
Z wyrazami szacunku
– Paweł Pomianek
Czytelnik odpowiedział, pisząc m.in.:
„Dziękuję za Pańską wiadomość i bardzo przemyślaną odpowiedź. Zgadzam się z przedstawionymi przez Pana argumentami – zarówno w odniesieniu do oceny definicji słownikowej, jak i w kwestii potrzeby dostosowania znaczenia słów do zmieniających się realiów społecznych. (…) Na marginesie dodam, że – podobnie jak Pan – nie znam innego, trafniejszego określenia, które mogłoby zastąpić słowo »kochanka« w omawianym przez nas kontekście”.
„– A nie mówiłam? – wrzasnęła Milva, gdy tylko Jaskier skończył jej objaśniać, o co szło Regisowi. – Nic, jeno o tym! Mądrze zaczynają, a zawżdy na dupie kończą!”
A. Sapkowski: „Czas pogardy”
🙂
😀