Komentarze do Językowe dylematy

Skomentuj Tonąć «w łzach» czy «we łzach», którego autorem jest Paweł Pomianek

Paweł Pomianek — Wed, 22 Feb 2012 14:42:00 +0000

Z Nowego słownika poprawnej polszczyzny PWN: kanapka ż III, lm D. kanapek 1. kromka chleba, bułka itp. z masłem, wędliną, serem itp.: Zrobić kanapki. K. z czymś: Kanapka z szynką. 2. mała kanapa: Miękka, pluszowa kanapka [pogrubienia moje – PP]. Proszę zauważyć, że grupa spółgłoskowa zs jest bez porównania łatwiejsza do wypowiedzenia niż włz.

Skomentuj Tonąć «w łzach» czy «we łzach», którego autorem jest Marcin

Marcin — Wed, 22 Feb 2012 13:16:33 +0000

W związku z tym czy powinno się mówić „z serem” czy „ze serem”?

Skomentuj Powyszyński: Kult mowy ojczystej, cz. I, którego autorem jest Kult mowy ojczystej, cz. II | Językowe dylematy

Kult mowy ojczystej, cz. II | Językowe dylematy — Wed, 22 Feb 2012 10:38:10 +0000

[...] Językowe dylematy dla każdego, kto ceni poprawną polszczyznę Przeskocz do treści Strona głównaO serwisieO autorzeZespółOfertaSkład tekstuOpinie o nasZadaj pytanieKontakt ← Powyszyński: Kult mowy ojczystej, cz. I [...]

Skomentuj Jak pisać dialogi? Praktyczne porady, którego autorem jest Ania

Ania — Sat, 18 Feb 2012 11:12:37 +0000

Tak, zdaję sobie sprawę ze znaczenia wykrzyknika (w zadaniu wzmocnionego przecinka) i rozumiem możliwość obrony autora zapisu z przykładu pierwszego, ale upewniałam się, gdyż nie do końca do mnie przemawia (kwestia przyzwyczajenia zapewne).

Cieszy mnie, że temat zostanie uwypuklony, bo od dość dawna zastanawiałam się nad poprawnością wspomnianych przeze mnie przypadków zapisu małej/dużej litery w dialogu.

Dziękuję i pozdrawiam słonecznie.

Skomentuj Jak pisać dialogi? Praktyczne porady, którego autorem jest Paweł Pomianek

Paweł Pomianek — Sat, 18 Feb 2012 10:10:44 +0000

Przygotuję omówienie tego w najbliższych dniach w osobnym wpisie. Uważam, że temat jest ciekawy i dobrze byłoby go uwypuklić.

Jedna tylko uwaga. Rozumiem, że Pani zdaje sobie sprawę, że po wykrzykniku może stać mała litera, bo on może znajdować się w środku zdania (w pewnym sensie zastępować przecinek). Dlatego, ktoś mógłby bronić się, że w pierwszym przypadku chodziło mu o zdanie: Nie znasz się, zupełnie się nie znasz! Wzmocnił jedynie wykrzyknikiem również pierwszą część wypowiedzi. W tym sensie napisałem, że pierwsza wersja jest do obronienia. Choć moim zdaniem dość problematyczna.

Skomentuj Jak pisać dialogi? Praktyczne porady, którego autorem jest Ania

Ania — Sat, 18 Feb 2012 09:55:31 +0000

PS. Przepraszam, ale zauważyłam (po fakcie – komputer nieco mi kaprysi i poprawki mi się zapisują albo nie), że namotałam w pierwszym wyjaśnieniu: chodziło mi o to, że z trzecim przykładem nie miałam w sumie problemu, ale widziałam, że zdarza się w książkach, więc spytałam (kropka narzuca dużą literę), natomiast pierwszy przykład budził pytanie z tego względu, o którym wspomniałam już bez namącenia.

Skomentuj Jak pisać dialogi? Praktyczne porady, którego autorem jest Ania

Ania — Sat, 18 Feb 2012 09:43:20 +0000

Bardzo dziękuję za szybką odpowiedź.
Jeśli chodzi o pierwszy przykład, zastanawiałam się, gdyż jednak przecież kropka kończąca wypowiedź niejako jest po „krzyknęła”, więc narzuca się duża litera; tak samo jak fakt, że gdybyśmy napisali wypowiedź bez wtrącenia narracyjnego, to skorzystalibyśmy z usług wielkiej litery (czyli: Nie znasz się! Zupełnie się nie znasz!).

I podeszło do mnie kolejne pytanie w związku z dialogiem:
- Gdzieś była ławka! – przypominał sobie gorączkowo. – Wiem! – (I) poszedł przed siebie.

Czy „I” winno być napisane dużą czy małą literą? W zasadzie chyba nie powinno być wątpliwości, jednak owo: „I poszedł sobie” brzmi jak dopowiedzenie, które łączy się „brzmieniowo” z wypowiedzią „Wiem” (które zakończone jest wszystko jedno czy to wykrzyknikiem, czy to kropką) i niejako mała litera się „zgrywa”.
Podobnie jak tutaj:
- Dobrze – roześmiała się Klara.
a poprawnie w założeniu by było:
- Dobrze. – Klara roześmiała się (się roześmiała).

Nie wiem, czy dobrze wyjaśniłam moją wątpliwość, ale chodzi mi o to, czy w takich przypadkach można by uczynić wyjątek, uwzględniając wolę autora, czy też jest to ewidentnie błąd.

Pozdrawiam serdecznie.

Skomentuj Pisownia łączna i rozdzielna partykuły „nie”, którego autorem jest Paweł Pomianek

Paweł Pomianek — Sat, 18 Feb 2012 09:18:28 +0000

Poprawione. Dziękuję.

Skomentuj Jak pisać dialogi? Praktyczne porady, którego autorem jest Paweł Pomianek

Paweł Pomianek — Sat, 18 Feb 2012 09:08:55 +0000

Całkowicie poprawny jest drugi przykład (całkowicie przy założeniu, że przed Nie znasz się! też stoi myślnik.
– Nie znasz się! – krzyknęła. – Zupełnie się nie znasz!

Przykład pierwszy jest ewentualnie do obronienia.

Przykład trzeci zawiera podstawowy błąd. Po kropce nie może stać mała litera.

Pozdrawiam!

Skomentuj Jak pisać dialogi? Praktyczne porady, którego autorem jest Ania

Ania — Sat, 18 Feb 2012 08:18:24 +0000

Witam serdecznie.
Mam mały problem z wypowiedziami typu:
Nie znasz się! – krzyknęła – zupełnie się nie znasz!
Nie znasz się! – krzyknęła. – Zupełnie się nie znasz!
Nie znasz się! – krzyknęła. – zupełnie się nie znasz.

Najbliższy jest mi przykład drugi, ale widziałam w książkach również wersję pierwszą i trzecią. Zatem, która jest poprawna (przypuszczam, że pisząc małą literą wypowiedź po myślniku, autor traktował ją jako kontynuację myśli, wypowiedzi)?
Z góry dziękuję za odpowiedź.
Ania