Dlaczego inaczej odmieniamy angielskiego Charlesa i francuskiego Charles’a

Dziś kolejna krótka informacja ze słownika ortograficznego PWN, myślę, że interesująca szczególnie dla tych, którzy pisząc, często muszą odmieniać imiona (i nazwiska) obcego pochodzenia.

Pochodzenie nazwy własnej również jest czynnikiem, który ma istotny wpływ na sposób zapisu i odmiany. Anglosaskie imię Charles [Czarls] będziemy odmieniać Charlesa [Czarlsa], Charlesie [Czarlsie]; francuskie imię o identycznej pisowni wymawiamy jednak [Szarl], więc musi ono w takim razie być odmieniane tak: [Szarla, Szarlu], a zapisywane Charles’a, Charles’u.

Przypomnę tylko krótko, że apostrof przy odmianie wyrazów oraz nazw własnych obcego pochodzenia jest stosowany wówczas, kiedy przed końcówką danego przypadka stoją takie litery, których nie wymawiamy. Czyli na przykład we francuskim imieniu Charles (wym. [Szarl]) nie wymawiamy ostatnich dwóch liter -es. (Zob. wpis: Nazwiska obce. Kiedy stawiamy apostrof?)

Na koniec zestawmy odmianę angielskiego [Czarlsa] i francuskiego [Szarla]:

M: Anglik Charles i Francuz Charles
D: Anglika Charlesa i Francuza Charles’a
C: Anglikowi Charlesowi i Francuzowi Charles’owi [Szarlowi]
B: Anglika Charlesa i Francuza Charles’a
N: z Anglikiem Charlesem i Francuzem Charles’em
Ms: o Angliku Charlesie i Francuzie Charles’u [Szarlu]

Paweł Pomianek


Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Strona dla każdego, dla kogo sposób, w jaki się wyraża czy w jaki pisze, jest ważny, jak również dla tych, którzy mają jakiś językowy dylemat i nie wiedzą, gdzie mogą znaleźć jego rozwiązanie. Piszcie do nas, a my na pewno w tym pomożemy. Paweł PomianekAutorami tekstów na stronie są Paweł Pomianek, gospodarz i właściciel serwisu, oraz jego współpracownicy.

Zadaj pytanie

Znajdź nas na Facebooku

Archiwa

Grudzień 2011
N P W Ś C P S
« Lis   Sty »
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031

Nasze nagrania